VERSKYNING

VERSKYNING. Hierdie term verwys na die verskyning van Jesus* aan die einde van die tye (2 Tess 2:1-12), maar ook na Jesus se ontmoetings met sy volgelinge ná sy op­standing* en voor sy hemelvaart*. Dit word veral aan die einde van die vier Evangelies* beskryf: in Markus* se lang slot (16:9-20), die einde van Matteus* (28:9-20) en Lukas* (24:13-50). Aan die einde van die Johannes-Evangelie* (20:11–21:25) word uitgebreid vertel van verskynings aan verskeie mense. Die verskynings sluit fisieke aktiwiteite van Jesus in: Hy loop saam met die Emmaus­gangers (Luk 24:15); Hy praat by verskeie geleenthede met sy dissipels* (Matt 28:18-20; Luk 24:36-48); Hy eet saam met hulle (Joh 21:12). Tog word Hy nie altyd herken nie. Die Emmausgangers se oë word verhinder (Luk 24:16), maar Lukas maak dit duidelik dat dit nie beteken dat Jesus ’n geestelike bestaan het nie (Luk 24:39). ’n Belangrike aspek is die materiële: Jesus nooi sy dissipels uit om aan Hom te voel (Luk 24:39; Joh 20:27). Sommige navorsers meen dat die verskyning só vertel word in reaksie teen ’n dosetiese (dosetisme*) opvatting in die tyd van die ontstaan van die Evangelies wat wou hê dat Jesus nie werklik ’n menslike liggaam gehad het nie.

 

Kommentaar

Ons wil graag van jou hoor ... gee jou kommentaar

Maak 'n opvolg-bydrae

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Verpligte velde word met * aangedui

Sidebar