NORM

NORM kom van norma (Latyn) en was oorspronklik die benaming vir ’n skrynwerker se reghoek. In die Christelike etiek* dui die term “norme” op standaarde, begin­sels* of reëls* vir morele gedrag. Dit word gewoonlik verstaan as ’n meer konkrete kriterium as ’n etiese waarde* waaruit dit afgelei is (Kyk by: Waardes). Byvoorbeeld: Uit ’n basiese morele waarde soos “respek vir lewe” word “jy mag nie moord pleeg nie” as norm afgelei.

Die deontologiese benadering in die etiek fokus uitsluitlik op vaste norme: “Wat staan in die wet geskryf?” (Kyk by: Deonto­logie). Die teleologiese benadering se norme is nie vas nie, maar soepel, omdat norme vasgestel word op grond van die vraag: “Watter optrede sal die beste gevolg hê?” wat verskillend beantwoord kan word (Kyk by: Teleologie). Joseph Fletscher meen Jesus* en Paulus* het die veelvuldige nor­me van die tora* vir slegs een norm, nl die liefde, verruil (Kyk by: Situasieetiek). Paul Ramsey oordeel weer dat Christene ’n veelheid van beginsels of norme nodig het om aan die Christelike liefde gestalte te gee.

 

Kommentaar

Ons wil graag van jou hoor ... gee jou kommentaar

Maak 'n opvolg-bydrae

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Verpligte velde word met * aangedui

Sidebar