MANASSE

MANASSE beteken “om te vergeet” (Gen 41:51).

  1. ‑Manasse wat in Egipte* gebore is, was die oudste seun van Josef*. Sy nageslag het uit ’n volle stam bestaan. In die beloofde land is hierdie stam egter in twee gedeel. Die een deel van die stam het hulle ge­vestig aan die oostekant van die Jor­daan*, in die landstreek Basan*, vanaf die Jabbok* noordwaarts. Die ander deel van die stam het hulle aan die westekant van die Jordaan tussen Efraim* en Issas­kar* gevestig, ’n gebied wat strek vanaf die Jordaan tot by die Middellandse See. Hierdie stam het volgens die voorspel­ling van Jakob (Gen 48:1-22) baie minder besittings en mag gehad as Efraim.
  2. ‑’n Ander bekende Manasse was die seun van Hiskia* wat van 698–642 vC oor Juda*4 regeer het. Hy was 12 jaar oud toe hy koning geword het, en hy het 55 jaar lank regeer. In 2 Kon 21:1-18 word sy regering beskryf. Volgens die Deuterono­mistiese geskiedwerk* het hy gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here*, en was hy die hoofrede hoekom die koninkryk van Juda uiteindelik vernietig is. Kronieke* bied in 2 Kron 33:1-10 ’n soortgelyke beeld van Manasse, maar voeg dan vers 11-17 by waar beskryf word dat Manasse na Babilon* weggevoer is, dat hy tot inkeer gekom het, en dat hy ná sy terugkeer na Jerusalem* godsdiens­tige hervormings aangebring het. Hier­die beeld klop dus nie heeltemal met die baie negatiewe voorstelling van 2 Konings nie. ’n Pseudepigrafiese* geskrif wat ontdek is (geskryf in Grieks* en Siries) bevat egter ’n gebed van Manasse* waar­in hy die Here om vergifnis vra. Dit blyk dus wel dat daar ’n tradisie was wat van Manasse se inkeer vertel het.

Kommentaar

Ons wil graag van jou hoor ... gee jou kommentaar

Maak 'n opvolg-bydrae

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Verpligte velde word met * aangedui

Sidebar