CHARISMA

CHARISMA. Die Griekse* woord charisma (meervoud: charismata) beteken “gawe” of “geskenk” en dit hou verband met charis (genade*). As gawe* van die Heilige Gees* dui die woord in die Nuwe Testament* op God se inisiatief met die herstel van die mensdom tot heelheid en harmonie. Die besinning in 1 Kor 12:1–14:40 oor die aard en gebruik van charismata in die ge­meente*, beklemtoon dat elkeen ’n gawe ontvang het, maar dat die gawes die ge­meente*, en nie die indiwidu in die eerste plek nie, tot voordeel moet strek. Die inklusiewe aard van charisma blyk uit die beskrywing van die ewige* lewe (Rom 6:23). Charismata sluit in kerugma (bv 1 Kor 12:28-31), diakonale diensle­we­ring* (bv Rom 12:7-8), wonder­werke* en genesings* (bv 1 Kor 12:6), lyding* en ontbering ter wille van die evangelie* (2 Kor 1:5-7), en ’n verskeidenheid van spesifieke roepings* (Rom 1:11; 1 Kor 1:7; 7:7). Charisma en die byvoeglike naamwoord, charismaties, dui dikwels in populêre verband op ’n besondere karaktereienskap van ’n persoon en word veral met leierskap in verband gebring. Binne die Christelike kerk* verwys charismaties na instellings en groepe se aard en/of styl sowel as persone en sake waar doelbewus en direk op die invloed en leiding van die Heilige Gees aanspraak gemaak word.

 

Kommentaar

Ons wil graag van jou hoor ... gee jou kommentaar

Laat 'n boodskap

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Verpligte velde word met * aangedui

Sidebar