APOSTOLAAT

APOSTOLAAT verwys na die apostelamp. Die apostels* was direkte ooggetuies van Christus* en sy werk. Ná die apostels was daar geen apostoliese suksessie*/opvolging nie – ’n verskilpunt tussen die Reformasie* en die Katolieke Kerk*. Die apostels is self deur Christus* geroep om sy boodskap te verkondig. Naas die apostelamp verwys die Nuwe Testament* ook nog na profete*, evangeliste*, herders, leraars* en oudstes. Die verskeidenheid van ampte* is voorafgegaan deur die Ou-Testamentiese* profete* en priesters*. Hiermee word egter nie bedoel dat daar direkte parallelle tussen die Ou- en Nuwe-Testamentiese ampte getrek kan word nie. Hoewel die apostels – soos die ander ampte hierbo genoem – ’n besondere rol in die kerk* het (1 Kor 12:28), was hulle nie belangriker as ander gelowiges nie. Uit die Romeinebrief* is dit duidelik dat die apostel ’n gesagsdraer was wat sy gesag moes gebruik in die opbou van die gemeente*. Dit kan aanvaar word dat die opdrag aan die apostels ook die basis vorm vir die opdrag van die leraarsamp*. Die term “apostolaat” word ook vir die kerk gebruik om sy gestuurdheid in die wêreld aan te dui.

 

Kommentaar

Ons wil graag van jou hoor ... gee jou kommentaar

Maak 'n opvolg-bydrae

Jou e-posadres sal nie gepubliseer word nie. Verpligte velde word met * aangedui

Sidebar